Constantijn.
Gehuwd met
Megingoz van GELRE (de Bruine, van Avengau),
Graaf van Zutphen, geboren
circa 920, overleden
998‑1001, zoon van
Eberhard II van MAIENFELD (zie
17716740276) en
NN van IVREA (zie
17716740277).
Gehuwd
945‑950 met
Gerberga van PALTS‑LOTHARINGEN (van Gulik),
Gravin van Gelder, geboren
925‑935, overleden
voor 996, dochter van
Godfried I van PALTS‑LOTHARINGEN (Godfried van Gulik) (zie
17716740278) en
Ermentrud van FRANKRIJK (zie
17716740279).
Adelheid van VILICH,
Abdis van Villich, geboren
960‑970, overleden op
03‑02‑1015.
Godfried,
Graaf van Neder-Lahngouw, geboren
945, overleden
977.
Gesneuveld in de strijd tegen Bohemen.
Alverada.
Gehuwd met
Berthold I van MOEZELGOUW.
Bertrada van KEULEN,
Abdis St. Maria im Kapitol, Keulen, overleden
1000.
Generatie XXXV
Hendrik de VOGELAAR (Henricus Auceps),
hertog van Saksen, na 919 Koning van Duitsland, geboren
circa 0876, overleden op
02‑07‑0936 te
Memleben.
Hij was de grondlegger van de Ottoonse dynastie van Saksische koningen en keizers. Hij wordt algemeen gezien als de stichter en de eerste koning van de middeleeuwse Duitse staat, die voordien bekendstond als het Oost-Frankische Rijk. Als fervent jager verkreeg hij de bijnaam "de Vogelaar", naar men zegt omdat hij net zijn vogelnetten aan het repareren was toen hij de boodschap ontving dat hij tot koning was gekozen.
Hendrik de Vogelaar trouwde twee keer. Zijn eerste vrouw was Hatheburg, een dochter van Erwin, graaf van Merseburg. Dit huwelijk werd in 906 gesloten en drie jaar later, na de geboorte van een zoon, Thankmar, weer ontbonden; het huwelijk werd ongeldig verklaard. Op 19 september 909 huwde hij Mathilde van Ringelheim, een dochter van Diederik, graaf van Westfalen en Reginhilde. Zoon van
Otto I van SAKSEN (Otto de Illustere) (zie
35433480528) en
Hedwig van BABENBERG (zie
35433480529).
Gehuwd (1)
0906, gescheiden
0909 van
Halteburg.
Gehuwd (2)
9‑9‑0909 met
Mathilde van RINGELHEIM (zie
17716740265).
Thankmar, geboren
circa 0909.
Otto I de GROTE, geboren op
23‑11‑0912 te
Wallhausen, Duitsland (zie
8858370132).
Gerberga van SAKSEN, geboren
circa 0913, overleden op
03‑02‑0969 te
Reims, Frankrijk.
Gehuwd (1) met
Lodewijk van FRANKRIJK, geboren op
10‑09‑0920 te
Laon, Frankrijk, overleden op
10‑09‑0954 te
Sens. Frankrijk op 34-jarige leeftijd, zoon van
Karel van FRANKRIJK (Karel de Eenvoudige) en
Hedwig van WESSEX.
Gehuwd (2) met
Lambert I van LEUVEN.
Hedwig van SAKSEN, geboren
circa 0914, overleden op
19‑05‑0965.
Gehuwd met
Hugo de GROTE (Hugo Capet), geboren
0897 te
Fontaines en Sologne, Frankrijk, overleden op
16‑06‑0956 te
Dourdan, Frankrijk.
Hendrik van BEIEREN,
Hertog van Beieren, geboren
circa 0920 te
Pöhlde, overleden op
01‑11‑0955 te
Pöhlde.
Zijn broer Otto I werd in 936 koning van het Oost-Frankische Rijk.
In 938 voerde Hendrik samen met Everhard III van Franken en Giselbert II van Lotharingen een samenzwering tegen zijn broer Otto, omdat hij ervan overtuigd was dat hij aanspraak kon maken op de Oost-Frankische troon. In 939 werd hij nabij Birten verslagen en vervolgens gedwongen om het rijk te verlaten. Hij vluchtte naar het hof van koning Lodewijk IV van Frankrijk, maar sloot uiteindelijk vrede met zijn broer.
In 940 verwierf Hendrik het hertogdom Lotharingen. Hij kon er zijn heerschappij echter niet handhaven en zijn broer schonk het hertogdom hetzelfde jaar nog aan Otto van Verdun. Vervolgens smeedde hij in 941 opnieuw een complot tegen zijn broer, die hij wilde vermoorden in de Koningspalts van Quedlinburg. De samenzwering werd ontdekt en Hendrik werd in Ingelheim gevangengenomen. Op Kerstmis 941 kreeg hij na een berouwvolle boetedoening genade, terwijl vele van zijn volgelingen ter dood werden gebracht.
De volgende jaren verbeterde de relatie tussen de broers. Dankzij de bemiddeling van Otto huwde Hendrik I met Judith van Beieren, dochter van hertog Arnulf I van Beieren, en in 948 werd hij met het hertogdom Beieren beleend. In Beieren werd zijn benoeming tot hertog aanvankelijk afwijzend onthaald. Tijdens de invallen van de Hongaren in 949-950 toonde hij zich als een succesvolle veldheer en wist hij het hertogdom zelfs uit te breiden. In 951 regelde hij het huwelijk van zijn broer met koningin Adelheid van Italië, waarvoor hij in 952 beloond werd met de markgraafschappen Verona en Aquileia. In 953-954 onderdrukte hij ook bloedig de opstand van Liudolf van Zwaben en Koenraad van Lotharingen tegen zijn broer. Hendrik stierf op 1 november 955 in het klooster van Pöhlde, na een zware ziekte.
Gehuwd
0938 met
Judith van BEIEREN, geboren
0925, overleden
0985, dochter van
Arnulf van BEIEREN (de Boze) en
Judith van SÜLCHGAU.
Bruno de GROTE,
Hertog van Lotharingen, aartskanselier van het H R Rijk en aartsbisschp van Keulen, geboren
0925 te
Reims, overleden op
11‑10‑0965.
Vaak wordt hij verward met de heilige Bruno van Keulen, de stichter van de kartuizers. Bruno de Grote is een typische heilige van rond het jaar 1000: hij behoorde tot de rijksadel en was verweven met de wereldlijke politiek van zijn tijd. Toch is hij pas in 1870 heilig verklaard.
Bruno was een zoon van keizer Hendrik de Vogelaar en de heilige Mathilde van Ringelheim. Zijn broer was keizer Otto I. Bruno genoot zijn opleiding bij bisschop Balderik van Utrecht.
Er waren in zijn persoon meerdere ambten verenigd: sinds 940 was hij aartskanselier en sinds 951 tevens aartskapelaan van het rijk, van 953 - 959 de laatste hertog van Lotharingen en vanaf 953 aartsbisschop van Keulen en abt van de machtige abdijen Lorsch en Corvey. Hij stichtte zelf te Keulen de Sankt Pantaleonabdij, waar hij begraven werd.
In 953 stelde zijn broer Otto I Bruno aan tot hertog van Lotharingen. Bruno benoemde afzonderlijke vice-hertogen waardoor rond 959 een afscheiding ontstond tussen Neder-Lotharingen in het noorden en Opper-Lotharingen in het zuiden. Daarmee was hij de laatste hertog van het onverdeelde Lotharingen. Hij trachtte, via de hem toegekende militaire en bestuurlijke macht, de opstandige aristocratie onder de duim te houden en een bemiddelende rol te spelen tussen Oost- en West-Francië. Daarnaast had hij de taak om het tot dan toe van autonomie genietend hertogdom te integreren in het Oost-Frankische Rijk en het te beschermen aan zijn westgrens (de Schelde) tegen de aanspraken van de koningen van West-Francië (het latere Frankrijk) en hun leenman, de graven van Vlaanderen.
Mathilde van RINGELHEIM, geboren
0895, overleden
0968, dochter van
Diederik van RINGELHEIM (zie
35433480530) en
Reginhilde NN (zie
35433480531).
Rudolf II van BOURGONDIë, geboren
890, overleden
937, zoon van
Rudolf I van BOURGONDIë (zie
35433480532) en
Willa NN (zie
35433480533).
Gehuwd
922 met
Bertha van ZWABEN, geboren
907, overleden
voor 966, dochter van
Burchard II van ZWABEN (zie
35433480534) en
Regelinda NN (zie
35433480535).
Eberhard II van MAIENFELD,
Graaf, geboren
890‑895, overleden
944.
Hij was Graaf van Avelgouw, van Maienfeld, van Zurichgouw, van Boningouw en van Koningssundern. En voogd van Zurich, zoon van
Ebenhard van ORTENAU (zie
35433480552) en
Wiltrud van SPEYERGOUW (zie
35433480553).
Gehuwd met
NN van IVREA.
Burchard van OOSTMARK,
Bannerheer van de keizer, geboren
915‑920, overleden
981.
Gehuwd met
NN van BEIREREN.
Eberhard III van LAHNGOUW,
Graaf van Avelgouw, geboren
890‑920, overleden
5‑5‑966.
Koenraad van LADENGOUW,
Graaf van Wingardeiba, overleden
953.
Gesneuveld.
Udo,
Graaf van Maienfeld, geboren
920, overleden
voor 966.
Gehuwd met
NN van SUNDGOUW.
NN van ORTENAU.
Gehuwd met
Zeisolf van MAIENFELD.
Godfried I van PALTS‑LOTHARINGEN (Godfried van Gulik),
Graaf van Kuikgouw, geboren
0905, zoon van
Gerhard I van METZGOUW (zie
35433480556) en
Oda van SAKSEN (zie
35433480557).
Gehuwd (1)
circa 0930 met
Ermentrud van FRANKRIJK (zie
17716740279).
Gehuwd (2)
voor 923 met
Kunigunde van HENEGOUWEN,
Gravin van Luik, geboren
908‑919.
Ermentrud van FRANKRIJK, geboren
circa 0908.
Generatie XXXVI
Otto I van SAKSEN (Otto de Illustere), geboren
850, overleden op
30‑11‑0912, begraven te
Gardersheim, D.
In 877 was hij graaf van de Thüringgau. In 880 volgde hij zijn broer Bruno op, die was gesneuveld tegen de Denen, als hertog van Saksen. Daarmee was hij de eerste die Saksen als erfopvolger bestuurde. Hij had uitstekende relaties met de verschillende koningen en verkreeg zo steeds grotere bevoegdheden en regeerde uiteindelijk praktisch als een zelfstandig vorst in Saksen. Hij was Arnulf van Karinthië zeer behulpzaam bij diens Italiaanse krijgstochten en werd volgens sommige bronnen in dat jaar tot stadhouder van Milaan benoemd. Otto werd ook de opvoeder van Arnulfs zoon Lodewijk IV.
In 897 verwierf Otto nog het graafschap Eichsfeld. In 898 woonde hij de landdag van koning Zwentibold bij in Aken. En het jaar daarna steunde hij de mislukte oorlog van koning Arnulf tegen de Slaven. Daarna onderwierp hij op eigen kracht de aangrenzende Slavische stammen en legde hun een schatting op, en sloeg aanvallen van de Hongaren af. De invallen van de Hongaren leidden ertoe dat steeds meer Saksische en Thüringse edelen zich onder zijn bescherming stelden. In 908 werd Otto voogd van Hersfeld. In datzelfde jaar nam hij ook de eigendommen van de overleden markgraaf Burkhart van Thüringen in bezit, zonder daarover zelfs maar met het hof van de koning te overleggen.
Nadat Lodewijk IV in 911 zonder erfgenaam overleed, werd aan Otto de koningskroon aangeboden maar hij weigerde wegens zijn leeftijd. In plaats daarvan steunde hij de kandidatuur van Koenraad I van Franken. Zoon van
Ludolf van SAKSEN (zie
70866961056) en
Oda van BILLUNG (zie
70866961057).
Gehuwd met
Hedwig van BABENBERG, geboren
circa 0856, overleden op
24‑12‑0903, dochter van
Hendrik van BABENBERG (Hendrik van Neustrië) (zie
70866961058) en
Ingeltrude van FRIULI (zie
70866961059).
Thankmar, geboren
circa 0853, overleden
voor 0912.
Ludolf, geboren
circa 0853, overleden
voor 0912.
Gehuwd met
Oda van BILLUNG.
onbekende dochter, geboren
circa 0878.
Oda, geboren
circa 0884, overleden
na 0952.
Diederik van RINGELHEIM, graaf van Westfalen.
Gehuwd met
Reginhilde NN, geboren
870.
Mathilde, geboren
0895 (zie
17716740265).
Rudolf I van BOURGONDIë, geboren 855, overleden 912.
Gehuwd met
Willa NN, geboren
865, overleden
voor 924.
Burchard II van ZWABEN, geboren 883, overleden 926.
Gehuwd met
Regelinda NN, overleden
958.
Bertha, geboren
907 (zie
17716740267).
Ebenhard van ORTENAU,
Graaf, geboren
circa 0857, overleden
0902.
Hij is gesneuveld in de Balbenbergvete. Hij was Bannerheer van de keizer, graaf in Neder-Lahngouw, van Maingouw van Ortenau, van Zurichgouw en van Volkfeld, zoon van
Udo II van LAHNGOUW (zie
70866961104) en
Judith van ARGENGOUW (zie
70866961105).
Gehuwd met
Gerhard I van METZGOUW, geboren 870, overleden 22‑6‑910.
Gehuwd voor 900 met
Oda van SAKSEN,
Koningin van Lotharingen, geboren
875‑880.
Gehuwd (1)
voor 900 met
Gerhard I van METZGOUW (zie
35433480556).
Gehuwd (2)
897 met
Zwentibold van LOTHARINGEN,
Koning van Lotharingen, geboren
circa 870, overleden
13‑8‑900.
Gesneuveld aan de Maas.
Adalhard III van WETTERAU, overleden
circa 909.
Richwin van VERDUN,
Paltsgraaf van Lotharingen, overleden
924.
Hij werd vermoord.
Gehuwd
920 met
Kunigunde van HENEGOUWEN.
Wigfried van KEULEN,
Aartsbisschop van Keulen, geboren
901, overleden
9‑7‑953.
Uda,
Gravin van Bidgouw, geboren
900‑910, overleden
4‑0963.
Gehuwd
930 met
Gozelo van ARDENNENGOUW,
Hertog, geboren
circa 912, overleden op
19‑10‑0942, zoon van
Wigerich van PALTS‑LOTHARINGEN en
Kunigunde van HENEGOUWEN,
Gravin van Verdun.
Generatie XXXVII
Ludolf van SAKSEN, geboren
0806, overleden
0866, zoon van
Bruno van SAKSEN (zie
141733922112) en
Alida (zie
141733922113).
Gehuwd met
Oda van BILLUNG, geboren
0806, overleden
0913, dochter van
Princeps van BILLUNG (zie
141733922114) en
Aida van ITALIë (zie
141733922115).
Hendrik van BABENBERG (Hendrik van Neustrië), geboren
0810, overleden op
28‑08‑0886 te
bij Parijs, begraven te
Soissons, Fr. Hendrik was markgraaf van Saksen en hertog van Franken.
Hij was de belangrijkste legeraanvoerder van Lodewijk III de Jonge en Karel de Dikke.
In 861 nam Hendrik deel aan de mislukte opstand van Koenraad van Beieren tegen Lodewijk de Duitser. Dit bleef blijkbaar zonder ernstige gevolgen voor Hendrik want in 866 trad hij op als legeraanvoerder voor Lodewijk III tegen Moravië. In 871 kwam hij echter weer in conflict met Lodewijk toen die een vazal van Hendrik de ogen liet uitsteken, en zo inbreuk maakte op Hendriks bevoegdheden. Na de dood van Lodewijk de Duitser trad Hendrik pas in 880 weer op de voorgrond als aanvoerder tegen de opstandige Hugo, hertog van de Elzas.
Nadat Karel de Dikke koning van geheel Oost-Francië was geworden, werd Hendrik zijn legeraanvoerder. In 882 trok hij in opdracht van de keizer aan het hoofd van een Frankisch leger snel op tegen Godfried de Noorman die met een leger van Vikingen bij Asselt in de Maasvallei was gelegerd. De geplande verrassingsaanval mislukte echter. Daarna was hij een van de leiders hij de belegering van Asselt. Voordat het tot een echte veldslag kwam, werd er echter een akkoord gesloten waarbij de inval van Godfried werd afgekocht met een geldbedrag en met graafschappen in Friesland.
Het jaar daarop bevocht Hendrik de Vikingen echter alweer in de omgeving van Prüm.
In 884 stond hij aan de leiding van een leger dat Saksen tegen de Noormannen verdedigde. Aan zijn zijde bevond zich ook bisschop Arn van Würzburg. Hij bevrijdde in deze campagne het bezette Duisburg en de gebieden van de Nederrijn.
In 885 rekende Hendrik definitief af met Godfried de Noorman en Hugo van de Elzas. Zijn soldaten vermoordden, samen met de lokale graven Gerulf en Everhard Saxo, Godfried tijdens een feestelijke bijeenkomst in Spijk. Hugo werd gevangengenomen. Zijn ogen werden uitgestoken.
Toen Karel de Dikke in 884 ook koning van West-Francië was geworden, werd Hendrik na de dood van Ragenold van Neustrië in 885 ook met de verdediging van Neustrië tegen de Vikingen belast. Hij werd tot markgraaf van Neustrië benoemd.
In 886 probeerde hij Parijs te ontzetten toen die stad door de Vikingen werd belegerd. Hendrik moest zich terugtrekken maar toen Karel de Dikke zich met versterkingen bij hem voegde, trok hij weer naar Parijs. Hendrik werd toen tijdens een schermutseling gedood. Hij lag begraven in de abdij van Sint-Medardus te Soissons waar ook veel leden van het Merovingische koningshuis lagen begraven. Zoon van
Poppo I van GRABFELD (zie
141733922116) en
Williswind (zie
141733922117).
Gehuwd met
Ingeltrude van FRIULI, geboren
836, overleden
867, dochter van
Eberhard van FRIULI (zie
141733922118) en
Gisela (zie
141733922119).
Hedwig, geboren
circa 0856 (zie
35433480529).
Udo II van LAHNGOUW, geboren circa 0827, overleden circa 0881.
Gehuwd met
Generatie XXXVIII
Bruno van SAKSEN, geboren 0770, overleden.
Gehuwd met
Alida, geboren
0780, overleden.
Ludolf, geboren
0806 (zie
70866961056).
Princeps van BILLUNG.
Gehuwd met
Aida van ITALIë.
Oda, geboren
0806 (zie
70866961057).
Eberhard van FRIULI, geboren
0910, overleden
0866.
Gisela, geboren
0821, overleden
0874, dochter van
Lodewijk de VROME (zie
283467844238).
Generatie XXXIX
Lodewijk de VROME.
Gisela, geboren
0821 (zie
141733922119).